Αφιερώνεται στον Φύλακα των Πρεσπών …

Εχθές έμαθα γι’ αυτό συμβάν:

http://panosz.wordpress.com/2012/01/20/hunting-6/#comment-133428

και δεν ξέρω πως μούρθε, να αφιερώσω σε αυτό το νέο παιδί που δουλεύει σαν φύλακας στις Πρέσπες, μια δουλειά (“παρακολούθηση της κυνηγετικής δραστηριότητας”) 2 χρόνων από  τα βουνά της Ροδόπης. Μαζί με την αφιέρωση, τον σεβασμό μου, γιατί για να κάνει καλά τη δουλειά του θέλει ψυχική δύναμη και αυτός την διαθέτει. Μακάρι να συνεχίσει έτσι, και να μάθει στους επόμενους αρχές και αξιοπρέπεια.

Διαβάστε το έγγραφο:

Θεσσαλονίκη 8/11/02

Αξιότιμε Κύριε Εισαγγελέα,

Σκέψεις και προτάσεις σχετικά με το τι κάνουμε ως ΟΠ αυτή την περίοδο

Της Ελεάννας Ιωαννίδου,

μέλους της ΕΓ και του Πανελλαδικού Συμβουλίου ,

και συνεκπροσώπου Τύπου των Οικολόγων Πράσινων.

Σύνοικοι,

Στο προσεχές εκλογικό συνέδριο καλούμαστε να διαμορφώσουμε την πράσινη εκλογική ατζέντα. Πρέπει να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητές μας, να δώσουμε, -μέσα στο γκρίζο τοπίο που ήδη διαμορφώνεται- το δικό μας στίγμα και, κυρίως, να εμπνεύσουμε ο ένας τον άλλο, ώστε να είμαστε σε θέση να εμπνεύσουμε και την κοινωνία να μας εμπιστευτεί αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Χωρίς λόγια…

Τι είμαστε ;

ΠΡΑΣΙΝΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ

Πλατεία Ελευθερίας 14, 10 553, Aθήνα, Ελλάδα

e-mail: greeninstitute-gr@ecogreens.gr

τηλέφωνο:+ 30 210 3306301

fax: +30 210 3834390

Ένα ηλεκτρικό σύστημα 100% ΑΠΕ είναι εφικτό!

 

Η ελληνική κρίση: μια τραγωδία στην πραγμάτωσή της

του Μιχάλη Τρεμόπουλου,

ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων

Η Ελλάδα όπως και πολλές άλλες χώρες αντιμετωπίζει από το 2009 τη δεύτερη φάση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Οι τράπεζες και μεγάλοι βιομηχανικοί όμιλοι αφού διασώθηκαν σε πρώτη φάση με κρατικά χρήματα, στράφηκαν στη συνέχεια εναντίον όσων τις διέσωσαν, περιορίζοντας το δανεισμό για τα αυξημένα κρατικά χρέη που οι ίδιες προκάλεσαν. Η Ελλάδα, ως ο πιο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης, βίωσε πρώτη τις συνέπειες αυτής της δανειακής ασφυξίας και οδηγήθηκε ταχύτατα σε βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση. Τα αίτια της κρίσης αυτής μοιράζονται μεταξύ ενός προβληματικού στο σχεδιασμό και τη λειτουργία του Ευρώ και των εσωτερικών αδυναμιών και αντιφάσεων του ελληνικού παραγωγικού μοντέλου και πολιτικού συστήματος.

Αναγκαίο ένα Κοινωνικό Συμβόλαιο Εξόδου από την Κρίση με Kοινωνικά δίκαιο και ισορροπημένο τρόπο που θα δεσμεύει την νέα κυβέρνηση

Του Νίκου Χρυσόγελου

Στελέχους των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ,

εκλεγμένου Περιφερειακού Συμβούλου Ν Αιγαίου.

Αναδημοσίευση από εδώ:

Κακώς η συζήτηση επικεντρώνεται σήμερα μόνο στα πρόσωπα, στο ποιος θα ηγηθεί μιας κυβέρνησης συνεργασίας, ποια θα είναι η σύνθεσή της καθώς και ο χρόνος ζωής της. Το πιο σημαντικό είναι το πρόγραμμα που θα (πρέπει να) προωθήσει αυτή η κυβέρνηση, όποιος κι αν αποφασιστεί ότι θα είναι ο χρόνος ζωής της. Και αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στα δυο κόμματα εξουσίας ή έστω  και μεταξύ κάποιων άλλων αλλά θα πρέπει να περιλάβει όλα τα κόμματα, και κυρίως να ανοίξει στην κοινωνία και στους φορείς της. Η ίδια η κοινωνία θα πρέπει να περάσει από τη φάση της οργής και της διαμαρτυρίας, στη φάση της συνειδητής διαμόρφωσης από τα κάτω ενός εναλλακτικού σχεδίου εξόδου από την κρίση.

Είναι σαφές ότι οι δραματικές εξελίξεις οφείλονται τόσο στην κατάρρευση του πολιτικού συστήματος όσο και στην γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης προς το πολιτικό σύστημα αλλά και στην αποτυχία του μεταπολιτευτικού μοντέλου ανάπτυξης. Μια κυβέρνηση συνεργασίας με την στήριξη δύο ή περισσοτέρων κομμάτων δεν θα καταφέρει να θέσει τις βάσεις για διέξοδο από την κρίση και να διασφαλίσει την ευρωπαϊκή μας πορεία αν στηριχθεί σε παλιές συνταγές και βασιστεί μόνο σε ένα απαξιωμένο πολιτικό προσωπικό, σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση. Χρειαζόμαστε νέο τρόπο σκέψης, νέες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις και νέες πρακτικές.

Μεταβατικά, το λιγότερο που έχει να κάνει μια κυβέρνηση συνεργασίας είναι, παράλληλα με την προσπάθεια να κρατήσει τη χώρα στην ευρωζώνη, να ανοίξει μια ειλικρινή συζήτηση με όλα τα πολιτικά κόμματα, την κοινωνία και τους κοινωνικούς φορείς με στόχο να διαμορφωθεί ένα Κοινωνικό Συμβόλαιο  Εξόδου από την Κρίση με κοινωνικά δίκαιο και ισορροπημένο τρόπο με προτεραιότητες να:

Τα “πράσινα άλογα” του Πασοκ…

02.11.2011

ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΑΜΕΙΟ»

 

Η βιωσιμότητα και η ποιότητα ζωής θυσία στο βωμό του χρέους;

Εγκληματική χαρακτηρίζουν οι Οικολόγοι Πράσινοι την τροπολογία στο «πολυνομοσχέδιο» που ψηφίστηκε πρόσφατα από την Ελληνική Βουλή και η οποία ουσιαστικά κατακρεουργεί το Πράσινο Ταμείο για την εξυπηρέτηση του χρέους της χώρας.

Το Πράσινο Ταμείο είχε δημιουργηθεί το 2010 και παρουσιάστηκε από την ίδια την κυβέρνηση ως «το κυριότερο εργαλείο εφαρμογής της πολιτικής του ΥΠΕΚΑ». Σε αυτό συγκεντρώνονται πόροι που εισπράττονται από κάθε είδους περιβαλλοντικές παραβάσεις (ημιυπαίθριοι, τακτοποίηση αυθαιρέτων, πρόστιμα από περιβαλλοντικά εγκλήματα κτλ.) προκειμένου τα ποσά αυτά να επιστρέφονται στους πολίτες μέσα από επενδύσεις για προστασία του περιβάλλοντος και αναβάθμιση της ποιότητας ζωής (πχ δασοπροστασία, ανάπλαση αστικών περιοχών) που παράλληλα θα δημιουργούν και θέσεις εργασίας.

Σαν να μην έφτανε το έγκλημα της «περαίωσης» των ημιυπαίθριων και το χάρισμα προστίμων ύψους 10 δις στους ιδιοκτήτες αυθαιρέτων, η κυβέρνηση της «πράσινης ανάπτυξης» αποφάσισε τώρα πως το 95% των πόρων του Πράσινου Ταμείου θα διοχετεύεται για εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους και μόλις το 5% θα χρησιμοποιείται για τους σκοπούς του Ταμείου. Έτσι, από τα 4 δις που εκτιμάται πως θα έχει συγκεντρώσει το 2014, τα 3,6 δις θα πεταχτούν στη μαύρη τρύπα του χρέους.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι τονίζουν πως η απόφαση αυτή κινείται στα όρια της νομιμότητας: το καθοριστικό επιχείρημα υπέρ της συνταγματικότητας των ρυθμίσεων για τους ημιυπαίθριους και τα αυθαίρετα ήταν ακριβώς πως τα σχετικά έσοδα θα επέστρεφαν στην προστασία του περιβάλλοντος μέσα από έργα που θα χρηματοδοτούνταν από το Πράσινο Ταμείο.

Η κυβέρνηση δυστυχώς έχει μπερδέψει τη δημοσιονομική εξυγίανση με την επίθεση στην περιβαλλοντική  βιωσιμότητα της χώρας. Τα απομεινάρια της φρασεολογίας της «πράσινης ανάπτυξης» δεν πείθουν πλέον κανένα, εκτός ίσως από τους μεγαλοεργολάβους, πάντα πρόθυμους να καταθέσουν φαραωνικά σχέδια «πράσινων» επενδύσεων.

Η Θεματική Ομάδα Περιβάλλοντος

των Οικολόγων Πράσινων

Τα σκουπίδια και η κρίση

Γράφει ο Νίκος Χρυσόγελος, 

στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων, Περιφερειακός Σύμβουλος στο Ν. Αιγαίο με τον Οικολογικό Άνεμο

Στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων αντανακλώνται τόσο τα διαρθρωτικά προβλήματα και οι παθογένειες που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία όσο όμως και οι δυνατότητες για μια οικολογικά, κοινωνικά και οικονομικά αποτελεσματικά λύση στην κρίση.

Όλοι βλέπουν το πρόβλημα, λίγοι κάνουν κάτι: Οι προειδοποιήσεις για λανθασμένη πορεία στη διαχείριση των απορριμμάτων υπήρχαν, όπως και οι πιέσεις της ΕΕ για περιβαλλοντικά υπεύθυνη διαχείριση των απορριμμάτων. Η κεντρική εξουσία και η τοπική αυτοδιοίκηση, στο μεγαλύτερο ποσοστό της, αδιαφορούσαν όμως επί πολλά χρόνια για το τι γίνονταν τα απορρίμματα, πόσο μας κόστιζαν, τι επιπτώσεις είχε η ανεπαρκής διαχείρισή τους. Όλοι έβλεπαν το πρόβλημα, λίγοι δραστηριοποιήθηκαν για να αλλάξει η κατάσταση. Η χώρα καταδικάστηκε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και πλήρωσε πρόστιμο 4,5 εκατομμυρίων ευρώ (σκουπιδότοπος Κουρουπητού), καταδικάστηκε για πολλές άλλες περιπτώσεις, απειλούνται νέα πρόστιμα ενώ συνεχίζονται οι διαβεβαιώσεις ότι όλοι οι ΧΑΔΑ κλείνουν “σύντομα”. Κάτι γίνεται, μερικοί πράγματι κλείνουν αλλά ελάχιστοι εξυγιαίνονται. Κάποιοι όμως χώροι που κλείνουν, ανοίγουν σε μια άλλη τοποθεσία. Πρόσφατο: ένας νησιωτικός δήμος ενοικίασε χωράφι όπου σπέρνει …σκουπίδια, ώστε να κλείσει ο γνωστός ΧΑΔΑ!

Μια πράσινη απάντηση για τα δημόσια οικονομικά

Του Γιάννη Παρασκευόπουλου,
Μέλος του Πανελλαδικού συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων

Τα έκτακτα μέτρα, οι πιέσεις της τρόικας και η απειλή χρεοκοπίας επισκιάζουν αυτή την περίοδο στα μάτια των περισσότερων όχι μόνο τα ζητήματα της πραγματικής  οικονομίας αλλά και την ανάγκη για ένα συνολικό σχέδιο διεξόδου από την κρίση.

Στο θολό αυτό τοπίο βρίσκουν εύφορο έδαφος όλες σχεδόν οι εκδοχές του λαϊκισμού: από το «μικρό κράτος» και τη «χαμηλή φορολογία», μέχρι το «κάντε ό,τι μας λένε» και το «όχι σε όλα».

Μια ψυχραιμότερη όμως ματιά, μας δίνει αρκετά αποκαλυπτικά στοιχεία:

• Όλα αυτά τα χρόνια, κύριο πρόβλημα με τις δημόσιες δαπάνες δεν ήταν το ύψος τους (αντίστοιχο ως ποσοστό του ΑΕΠ με εκείνες της Γερμανίας ή της Ολλανδίας), αλλά η εξαιρετικά περιορισμένη αποδοτικότητά τους για την οικονομία και τους πολίτες.
• Σε ύψος ανάλογο με τις δαπάνες ήταν και οι φορολογικοί συντελεστές, που όμως έδιναν πολύ χαμηλότερα δημόσια έσοδα, αντίστοιχα με αυτά νεοφιλελεύθερων χωρών, όπως η Ιρλανδία ή η Πολωνία.
• Οι αποκλίσεις αυτές συνδέονται με την έκταση της γκρίζας οικονομίας και φοροδιαφυγής, και ήταν από τους βασικούς παράγοντες των υψηλών ελλειμμάτων και του εξοντωτικού χρέους. Παράλληλα χρηματοδοτούσαν ένα μη βιώσιμο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης, με υψηλότατο κόστος τόσο για το περιβάλλον όσο και για την κοινωνική συνοχή: Τη δεκαετία πριν το Μνημόνιο, η ευημερούσα Ελλάδα είχε από τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στην Ευρώπη των 15, αλλά και τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας νέων.

Οι Κυνηγοί απαιτούν ΟΛΟ τον Αμβρακικό !! (και τις ζώνες Α και Α1)

Το κυνηγετικό λόμπι, παρέα με την “πολιτική του πελάτη” και τους πολιτικούς παλαιάς κοπής, συνεχίζουν τις προκλήσεις εν μέσω οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής κρίσης.

Διαβάστε την ανακοίνωση, σχετικά με τις αξιώσεις “κυνηγών και πολιτικών” περί άρσης της απαγόρευσης σε περιοχές απόλυτης προστασίας στο υγροτοπικό οικοσύστημα του Αμβρακικού, χαρακτηρισμένο ως “Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Αμβρακικού”.

Φαίνεται οτι ο περιφερειάρχης Ηπείρου αποφάσισε, μόνος του, να δώσει διέξοδο στην οικονομική κρίση της χώρας, και ίσως η μόνη του φιλοδοξία είναι να αποτελέσει ένα καλό “παράδειγμα προς μίμηση”, για όλες τις περιφέρειες της Ελλάδος.

Προς ΥπουργόΠΕΚΑ_10ΜΚΟ_Αμβρακικός