Σκέψεις και προτάσεις σχετικά με το τι κάνουμε ως ΟΠ αυτή την περίοδο

Της Ελεάννας Ιωαννίδου,

μέλους της ΕΓ και του Πανελλαδικού Συμβουλίου ,

και συνεκπροσώπου Τύπου των Οικολόγων Πράσινων.

Σύνοικοι,

Στο προσεχές εκλογικό συνέδριο καλούμαστε να διαμορφώσουμε την πράσινη εκλογική ατζέντα. Πρέπει να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητές μας, να δώσουμε, -μέσα στο γκρίζο τοπίο που ήδη διαμορφώνεται- το δικό μας στίγμα και, κυρίως, να εμπνεύσουμε ο ένας τον άλλο, ώστε να είμαστε σε θέση να εμπνεύσουμε και την κοινωνία να μας εμπιστευτεί αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Μέσα από την διαδικασία που θα αποφασίσουμε (νομίζω πως ο σχετικός διάλογος είναι ώριμος και έχουν ακουστεί όλα τα επιχειρήματα για τον/την/τους/τις επικεφαλής), ας μετουσιώσουμε τον εσωτερικό διάλογο σε μια γιορτή της δημοκρατίας. Η εκλογή στο εκλογικό συνέδριο του/των ανθρώπου/ων που θα εκπροσωπήσει/ουν τους Οικολόγους Πράσινους, ένα κόμμα χωρίς αρχηγούς, θα σηματοδοτήσει την έναρξη της εκστρατείας μας σε μια προεκλογική περίοδο που ίσως είναι η κρισιμότερη της μεταπολίτευσης.

Το απαραίτητο στην εκστρατεία “μαγικό” στοιχείο, που καμία εισήγηση δεν μπορεί να περιγράψει, είναι ο ενθουσιασμός: Αυτός θα μας δώσει την ώθηση, όχι μόνο να μπούμε στη Βουλή, αλλά να έχουμε στόχο την ριζοσπαστική αλλαγή του πολιτικού γίγνεσθαι (η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση ας είναι το μέσο και όχι ο σκοπός μας). Ο ενθουσιασμός και η έμπνευση είναι που θα γεμίσουν τελικά και τα ψηφοδέλτιά μας με ανθρώπους. Οργάνωση χωρίς αυτά τα δύο στοιχεία μπορεί ίσως να υπάρξει σε άλλα κόμματα, αλλά όχι στους Πράσινους.

Καλό θα ήταν, λοιπόν, να βρούμε και να αναδείξουμε εκείνα τα στοιχεία που κάνουν την πράσινη πρόταση ξεχωριστή και πειστική και να διαποτίσουμε με αυτά την εκλογική μας εκστρατεία, ώστε να είμαστε πεπεισμένοι και -άρα-πειστικοί για τις προτάσεις μας.

Προτείνω να κινηθούμε σε τρεις βασικούς άξονες, με έμφαση στον πρώτο, από τον οποίο μπορεί να εξαχθεί και το κεντρικό μας σύνθημα:

1) Το Πράσινο σχέδιο απέναντι στην ύφεση και την ανεργία, Χάρτης για μια βιώσιμη οικονομία

Από τις πολιτικές προτεραιότητες σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο έχει εξαφανιστεί η αναγκαιότητα σχεδιασμού και επένδυσης για μια βιώσιμη οικονομία. Ενώ κάθε φορά, όπου λαμβάνονται σκληρά μέτρα που βουλιάζουν στην ύφεση την ελληνική οικονομία, γίνεται λόγος γι αυτό που ονομάστηκε “νέο σχέδιο Μάρσαλ”, όμως αυτό πάντα παραγκωνίζεται από την προτεραιότητα για δημοσιονομική πειθαρχία, εισπρακτικά μέτρα και προστασία του τραπεζικού συστήματος.
Εμείς διεκδικούμε το δικό μας “σχέδιο”, ένα νέο πράσινο κοινωνικό συμβόλαιο που θα απαντήσει συγχρόνως στην ύφεση, την ανεργία και την ανάγκη για οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα, χωρίς να ανταγωνίζεται τη δημοσιονομική εξυγίανση. Μιλάμε για επένδυση στα συλλογικά αγαθά και σε τομείς της οικονομίας με έντονα αποκεντρωτικά χαρακτηριστικά που παράγουν προστιθέμενη αξία, όπως η βιώσιμη αναζωογόνηση της υπαίθρου, η ενέργεια, ο βιώσιμος τουρισμός, η καινοτομία.

Για να είμαστε πειστικοί, πρέπει να είμαστε και συγκεκριμένοι, για αυτό προτείνω την δημιουργία 13 περιφερειακών σχεδίων βιώσιμης οικονομίας, που θα αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής και θα παρουσιαστούν σε κεντρικές μας εκδηλώσεις σε κάθε περιφέρεια, τον τελευταίο μήνα πριν τις εκλογές. Κρίνω εκεί απαραίτητη την συνδρομή όλων των ΠΚ, του Πράσινου Ινστιτούτου, των αυτοδιοικητικών μας και της κοινωνίας των πολιτών.
Ξεχωριστή σημασία επίσης θα πρέπει να δώσουμε στις προτάσεις μας για την κοινωνική οικονομία, την εναλλακτική, την ανταλλακτική, όχι μόνο ως ένα απαραίτητο δίχτυ ασφαλείας στους κοινωνικούς κλυδωνισμούς που επιφέρει η ύφεση (σωστά γίνεται λόγος για την απαρχή ακόμα και επισιτιστικής κρίσης), αλλά κι ως επένδυση για την διέξοδο από την κρίση. Φυσικά, δεν αρκεί πια η επίκληση των καλών πρακτικών και οι παραινέσεις στους πολίτες, αλλά απαιτείται η δημιουργία ενός συνεκτικού σχεδίου για μια εναλλακτική οικονομία, που θα διασυνδέει, θα δίνει κίνητρα (φορολογικά κ.α.), θα αξιοποιεί ανεκμετάλλευτες γαίες, πρωτοπόρες συλλογικότητες και καινοτόμες ιδέες. Πρόκειται για ένα δύσκολο έργο που θα πρέπει να σχεδιάσουμε, βασιζόμενοι στην δουλειά που έχει γίνει ως τώρα στις αντίστοιχες Θ.Ο., στο Ευρωκοινοβούλιο, και με την πληθώρα των μελών μας που συμμετέχουν σε τέτοιες κινήσεις πανελλαδικά. Χρήσιμη θα ήταν και εδώ η συνδρομή του Πράσινου Ινστιτούτου.

2) Η Πράσινη πρόταση για μια φορολογία με κοινωνική και διαγενεακή δικαιοσύνη 

Στον άξονα αυτό έχουμε πλέον την δυνατότητα να καταθέτουμε ολοκληρωμένη πρόταση, όπως την επεξεργαστήκαμε το τελευταίο διάστημα. Στο πλαίσιο αυτό μπορούμε να ξεκινήσουμε από:

• την εκστρατεία Γκίγκολντ-Τρεμόπουλου για την φορολόγηση του πλούτου με έμφαση σε αυτή των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών,
• τις θέσεις που έχουμε διατυπώσει για τις γκρίζες περιουσίες και πρακτικές του πολιτικού συστήματος, όπως η δικαίωση της φοροδιαφυγής με την περαίωση και η νομιμοποίηση αυθαιρέτων,
• την πρότασή μας για την φορολόγηση της εκκλησίας, αλλά και των άλλων “βαριδιών” του πελατειακού συστήματος και της διαφθοράς.

Σημειωτέον ότι οι δύο παραπάνω άξονες, ενώ αγγίζουν, δεν απαντούν σε όλα τα ζητήματα της οικονομίας, όπως η βιώσιμη διαχείριση του χρέους και το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας, η παραμονή μας στην Ευρωζώνη, το θέμα των εργασιακών δικαιωμάτων ή το μέγεθος του δημόσιου τομέα. Είναι απαραίτητο να έχουμε ολοκληρωμένες απαντήσεις και στα ζητήματα αυτά που θα κυριαρχήσουν στην δημόσια συζήτηση ενόψει των εκλογών. Οι δυο προτεινόμενοι άξονες αποτελούν το πολιτικό μας πρόταγμα στα οικονομικά ή, εάν προτιμάτε, την επικοινωνιακή μας ναυαρχίδα.

3) Οι προτάσεις μας για αλλαγές στους θεσμούς: να μην γίνει η κρίση του πολιτικού συστήματος κρίση της δημοκρατίας

Αυτός είναι ένας προνομιακός μας τομέας που οφείλουμε να αναδείξουμε. Οι προτάσεις μας για τους θεσμούς αποτελούν ένα ξεχωριστό εργαλείο που απαντάει στην έντονη ανάγκη της κοινωνίας να αποκτήσει λόγο στην λήψη αποφάσεων που καθορίζουν τη ζωή των πολιτών, αλλά και να ξαναδημιουργήσει δεσμούς εμπιστοσύνης με την Δημοκρατία μας. Οι προτάσεις αυτές γίνονται δε πιο πειστικές, όταν συνοδεύονται από την ανάδειξη των αμεσοδημοκρατικών χαρακτηριστικών της λειτουργίας μας (χαρακτηριστικό παράδειγμα η εναλλαγή και η προβολή της επερχόμενης μεταξύ Τρεμόπουλου-Χρυσόγελου), την άρνηση των βουλευτικών προνομίων και όλες αυτές τις πρακτικές μας που μας κάνουν ένα κόμμα ξεχωριστό και απέναντι στο απερχόμενο πολιτικό σύστημα.

Με αυτό το ιδεολογικό οπλοστάσιο, αποτελούμε ίσως, τον κατεξοχήν πολιτικό φορέα, που μπορεί να απευθυνθεί στο τμήμα της κοινωνίας που προσανατολίζεται στην αποχή από την εκλογική διαδικασία. Απαιτείται λοιπόν, παράλληλα με την κεντρική, μια μικρή ξεχωριστή εκστρατεία, με σκοπό την κινητοποίηση των πολιτών προς τις κάλπες. Με έξυπνα τρικάκια στο διαδίκτυο, με hapennings, με ενημέρωση για τους θεσμούς και βέβαια για τις προτάσεις μας για αυτούς.

Σ’ αυτές τις εκλογές, μετά από χρόνια, θα μπει στο επίκεντρο της συζήτησης η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Η Ευρώπη των πολιτών, η Ευρώπη της βιώσιμης ευημερίας, η Ευρώπη της δημοκρατίας, με ενισχυμένες τις αρμοδιότητες του ευρωκοινοβουλίου, με οικονομική και κοινωνική ολοκλήρωση, είναι το δικό μας όραμα. Το όραμα που μας κάνει ευρωπαίους και μας επιτρέπει να ασκούμε σκληρή κριτική στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Παράλληλα με τα αμιγώς οικονομικά ζητήματα και τα ζητήματα των θεσμών, υπάρχει και μια βεντάλια σημαντικότατων θεμάτων που παραδοσιακά τίθενται στον προεκλογικό διάλογο και για τα οποία οφείλουμε να είμαστε καλά προετοιμασμένοι:

• διεθνείς σχέσεις, εξωτερική πολιτική και άμυνα (ευαίσθητος τομέας στον οποίο θα πρέπει έγκαιρα να δουλέψουμε, καθώς θα δεχθούμε και τις παραδοσιακές επιθέσεις)
• υγεία, παιδεία και πολιτισμός ( θέματα τα οποία μπορούμε και πρέπει να μετατρέψουμε σε προνομιακό μας πεδίο με μια συνολική διακριτή πράσινη πρόταση που να γίνει κτήμα όλων των μελών και σε αυτό πρέπει να αξιοποιηθεί και το παρόν εργαλείο οριζόντιας επικοινωνίας) και βέβαια

• το περιβάλλον, το οποίο ως θέμα θα πρέπει να επαναφέρουμε κι εμείς με κάθε ευκαιρία, καθώς, σε αντίθεση με το ευνοϊκό κλίμα του 2009, θα περάσει σε δεύτερη και τρίτη μοίρα από τα ΜΜΕ.

Η Πράσινη Ατζέντα
Οι Οικολόγοι Πράσινοι, ένα κόμμα εναλλακτικό και πράσινο, δεν μπορεί να μην εντάξει και αξιοποιήσει στην προεκλογική εκστρατεία του, τις διαχρονικές μικρο-εκστρατείες του σε προνομιακά μας πεδία, οι αγώνες μας για:

• τα βασικά δικαιώματα ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων (μετανάστες, ROM, ομοφυλόφιλοι)
• τον εξορθολογισμό της πολιτικής για τα ναρκωτικά, την στρατιωτική θητεία κ.λ.π
• τα θέματα καταστολής και εκπαίδευσης των σωμάτων Ασφαλείας
• μια διατροφική στροφή, εναλλακτική υγεία, μητρικό θηλασμό κ.λ.π
• τις βιώσιμες μεταφορές π.χ. τραίνο, ποδήλατο και τις βιώσιμες πόλεις, τους ελεύθερους χώρους κ.λ.π
• τα δικαιώματα των ζώων και άλλες

Κυρίαρχο θέμα βέβαια της πράσινης ατζέντας, παραμένει πάντα το περιβάλλον, το οποίο όμως, όπως είπαμε, μάλλον δεν θα προωθηθεί στην κεντρική προεκλογική ατζέντα. Είναι αυτονόητο το καθήκον μας να το αναδείξουμε εμείς, ειδικά σε περιφερειακό επίπεδο, συνδεόμενοι με τα κοινωνικά περιβαλλοντικά κινήματα που οι Οικολόγοι Πράσινοι αγκάλιασαν σε όλη την Ελλάδα: για τον χρυσό στην Θράκη και την Χαλκιδική, για τα απορρίμματα στην Αττική, για τα μεταλλεία απανταχού, για τον Αχελώο, και όπου αλλού αντισταθήκαμε στον fast track κανιβαλισμό του μέλλοντός μας.

Όλα αυτά θα πρέπει να αρχίσουμε να τα επεξεργαζόμαστε άμεσα, να τα προετοιμάσουμε, να τα στηρίξουμε οργανωτικά και πολιτικά και βέβαια, να τα ιεραρχήσουμε, προκειμένου να αποφύγουμε λάθη του παρελθόντος (π.χ. ανάδειξη στην τηλεόραση του θέματος της προστασίας των θαλάσσιων χελωνών, 5 μέρες πριν τις εκλογές).

Η θέση μας στο πολιτικό σκηνικό / η σχέση μας με τα άλλα κόμματα.

Αυτός ο προεκλογικός αγώνας δεν θα μοιάζει με κανέναν προηγούμενο. Γίνεται εν μέσω πρωτόγνωρων εξελίξεων και μιας ριζικής ανατροπής και αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, ενώ η σφοδρότητά του θα ενταθεί κι από την παρουσία πολλών και νέων πολιτικών σχηματισμών. Η πράσινη πρόταση οφείλει, λοιπόν, να είναι ξεκάθαρη και διακριτή, με τις διαφορές μας στο πολιτικό σύστημα να αναδεικνύονται σε κάθε ευκαιρία.

Σ’ αυτό τον αγώνα μας, θα αντιμετωπίσουμε ασφυκτικές επιθέσεις, από αριστερά και δεξιά, και το στημένο παιχνίδι των Μ.Μ.Ε. Με ομαδικό πνεύμα, πολλές πάσες και χωρίς τραυματισμούς στα εσωτερικά διπλά, ας αποδείξουμε ότι ήρθαμε για να μείνουμε στην Α’ Εθνική.

Ελεάννα